My Generation of Sunday 8 October: Joe Byrd & The Field Hippies, Ian Siegal [Ed’s Show, 2017-41]

NEW SHOW  Joe Byrd & The Field Hippies, Ian Siegal ** REPEATED: David Hemmings & The Byrds, Tim Penn, Robert Hokum ** [2017-41, 08Oct2017] **

**** RADIO 68: ALL THE SOUNDS AND ALL THE VOICES THAT  SHAPED THE SIXTIES *** 

THE PLAYLISTS

1 MY GENERATION (NEW) SPECIAL: JOE BYRD & THE FIELD HIPPIES: The American Metaphysical Circus, 1968 + THE UNITED STATES OF AMERICA feat. Joe Byrd, 1967  ** FORGOTTEN & OVERLOOKED: THE CREATION (How Does it Feel to Feel, US version from the box “Creation Theory”) + AFTER TEA + TONY JOE WHITE ** LONGPLAYING:  THE ROULETTES + THE GRAHAM BOND ORGANISATION + THE SEEDS + THE AMERICAN BREED ** AND ALSO: THE FOURMOST, ALEXIS KORNER ** WORD & POETRY: HOW TO SPOT A COMMUNIST: US ARMY PROPAGANDA * Ho Chi Minh Dies, 1969 * JOHN BALABAN reads Vietnamese poetry

2 BLUESIDE (NEW) SHOW SPECIAL IAN SIEGAL : IAN SIEGAL BAND: STANDING IN THE MORNING  (2002) * IAN SIEGAL, JULLIVER, GREG ZLAP (2017) ** THE ORIGINATORS  & INSPIRATORS:  JACK ELLIOTT, MABEL SCOTT,  JIMMY REED ** KEEPERS OF THE BLUES FLAME SUNNY ’n’ THE CUT feat. MARTIN H. SAMUEL + MARTIN H. SAMUEL + THE ROLLING STONES

3 MY GENERATION (repeated)   **** CATALUNYA LLIBERTAT amb Raimon i Lluís LLACH ****  SPECIAL DAVID HEMMINGS & THE BYRDS ** FORGOTTEN: TINY TIM , ADAMO, THE WALKER BROTHERS** SPECIAL  DAVID HEMMINGS: DAVID HEMMINGS HAPPENS (1967) + GENE CLARK: HERE TONIGHT, THE WHITE LIGHT DEMOS + THE BYRDS OST ‘DON’T MAKE WAVES’ + Trailer of ‘Don’t Make Waves’ + THE BYRDS (Younger Than Yesterday) ** LONGPLAYING:   THE SCAFFOLD:  THANK U VERY MUCH  + THE SEEDS: BAD SEEDS ** WORD:  CATALUNYA LLIBERTAT  with Raimon and Lluís Llach.

4 BLUESIDE (repeated) SPECIAL:  TIM PENN & ROBERT HOKUM. TIM PENN:  cd WE ARE WHAT WE ARE and IT IS WHAT IT IS (2017) plus Radio 68 interview excerpts  + ROBERT HOKUM:  TRIPPÏN’ BACKWARDS (2017, also feat. Dorris Henderson) ** THE ORIGINATORS  & INSPIRATORS:  JOHNNIE TAYLOR + MEL BROWN: more Johnnie Taylor and Mel Brown in my show LONGPLAYTIME on Mondays, Tuesdays and Wednesdays **KEEPERS OF THE BLUES FLAME:  JOHN MAYALL: THE BLUES ALONE (more John Mayall in my show LONGPLAYTIME on Mondays, Tuesdays and Wednesdays) ** WORD:  MALVINA REYNOLDS: Little Boxes * HERBERT MARCUSE, Dialectics, 1967: A New Type Of Man. 

 SCHEDULE ** UUROOSTER Brussels 12 noon > 12 midnight      London 11 a.m. > 11 p.m.
 My Generation new show: Joe Byrd & The Field Hippies 12:00 * 16:00 * 20:00 hrs 11 a.m., 3 p.m., 7 p.m.
Blueside new show: Ian Siegal 13:00  * 17:00  * 21:00 hrs 12 noon, 4 p.m.,  8 p.m.
My Generation repeated: David Hemmings 14:00 * 18:00  * 22:00 hrs 1 p.m., 5 p.m., 9 p.m.
Blueside repeated: Tim Penn, Robert Hokum 15:00 * 19:00 * 23:00 hrs 2 p.m., 6 p.m., 10 p.m.
Ends 24:00 hrs Ends 11 p.m.

 BACKGROUND * ACHTERGRONDINFORMATIE **

JOE BYRD & THE AMERICAN FIELD HIPPIES: THE AMERICAN METAPHYSICAL CIRCUS (1968)

“New York avant-garde luminary Joe Byrd had been the leader of pioneering ’60s electronica band The United States of  America until given the heave-ho by his own creation. His riposte was to create this in turns beguiling and bizarre album, which if anything is even further out on a limb than his previous band’s sole groundbreaking LP. While obviously a ’60s sounding record, its many unexpected twists and turns along with Byrd’s stunning production leave it sounding undated, existing parallel to its time in its own peculiarly twisted universe, all of which is testament to Byrd’s and his new band-mates’ creativity.

Taking in Jefferson Airplane-tinged psych-pop along with influence from other lysergically-assisted West Coast bands of the time, adding skewed observations of traditional American music such as ragtime and vaudeville, Byrd filters it all through experimental electronica, tape loops and early use of the synthesiser that gives its ’60s groove a decidedly off-kilter feel, as if one is a passive observer of a music hall performance set in a trendy kaleidoscopic discotheque as seen through a hall of mirrors”. (Quoted from: http://theprogressiveaspect.net/blog/2016/04/18/joe-byrd-and-the-field-hippies-the-american-metaphysical-circus)

RADIO 68 PLAYS: “American Bed Music 1 – Four dreams for a Departing President “ and “ Gospel Music for Abraham Ruddell Byrd III”,  from “The American Metaphysical Circus”

IAN SIEGAL

Enkele weken terug, gaf Ian Siegal een onvergetelijk solo-optreden in de Gentse bluesclub Missy Sippy: http://www.backtotheroots.be/confessite/2017/C_Siegal_gent/Siegal_Gent.htm

In 2004 recenseerde ik een plaat van hem voor Back to the Roots magazine:

“Ian Siegal Band: Standing in the Morning. Taxim Records, TX 2077 (distributie Bertus). Ian ‘Siegal’ Berry is tot nu het bekendst als zanger van de Lee Sankey group, maar met deze compleet zelfgepende cd moet daar snel verandering in komen. Hier is namelijk een origineel rootsartiest aan het werk. Bijvoorbeeld: de drie versies van “Beulah Land”, die Keltisch klinken en overgaan over in een losgeslagen “Drunken Sailor”, vormen in wezen één variant van het titelnummer en dàt is een… akoestische vertelling met slide! Ook “Scarecrow” is een vertelling, nu met zijn Tom Waits-achtige stem en een schrille cornet in de hoofdrol. Die stem zet vaker een donkere toon, zoals in het beangstigende “Monday Saw”, over de vele gedaantes van god, de duivel en Maria Magdalena. Dood en verderf komen trouwens regelmatig terug, dikwijls in een bijbelse context. Ian Siegal ontpopt zich hier ook als een sterk tekstschrijver. Hij beheerst talloze stijlen, zoals de kruising van country en soul  op “I Don’t Wanna Be An Angel”. Mede dankzij de National, klinkt “Life Too Short” dan weer als een rollende akoestische blues, met een vette knipoog naar zijn idool Muddy Waters. “This Heart” is een akoestische gospel met slide die recht uit de jaren dertig komt. “Early Grace” en “Queen” klinken te veel als afleggertjes van resp. Tom Waits en Van Morrison. Dit is een zeer origineel werkstuk, met één zwak punt: Ian Siegal kan alles. Als hij een eigen stijl leert puren uit zijn onwaarschijnlijke veelzijdigheid, promoveert hij naar eerste klasse”.  © Eddy Bonte

RADIO 68 draait een selectie uit “Standing in the Morning” uit 2004 en de gloednieuwe cd van Siegal, Julliver & Greg Zlap, Free Soul, 2017.

TIM PENN / ROBERT HOKUM
Radio 68 picked tracks from Tim Penn’s solo cd + snippets from an exclusive Radio 68 interview with Tim Penn. Pianist Tim Penn played with Kevin Coyne and UK jazz zinger Dorris Henderson.
London-based blues-singer & guitarist Robert Hokum also released a new cd. It’s a live retrospective put together from three different sets, one with Dorris Henderson. Radio 68 chose one song from each set. www.roberthokum.co.uk

Uittreksel uit mijn recensie voor Back to the Roots-magazine, zie ook www.backtotheroots.be: “Einstein heeft de relativiteit in het universum ontdekt, maar de Engelse pianist Tim Penn past die toe in zijn muzikale leven, getuige daarvan de titel van deze cd en de naam van zijn begeleidingsgroep. Maar zie, Tim Penn is in het echt een groot pianist, gespecialiseerd in populaire stijlen zoals barrelhouse en met een absolute voorliefde voor New Orleans – van dr. John tot Fats Domino. Deze vriendelijke man is een behoorlijk zanger die een uitmuntend viertal uitzocht voor de begeleiding, saxofoon en inventieve percussie inbegrepen. Na vele succesrijke optredens, vond Penn de tijd rijp voor een plaatje (…)”. https://nl-nl.facebook.com/TimPennMusic/

DAVID HEMMINGS HAPPENS

After starring in Michelangelo Antonioni’s “Blow Up (1966) and before filming “The Charge Of The Light Brigade” (1968), English actor David Hemmings was offered a one-off album deal by MGM records. He took the job seriously, having been a famous singer as a boy and tried his luck at folk song after his voice broke. The Byrds had written the title track for the MGM movie “Don’t Make Waves”  (1967, starring Tony Curtis, Sharon Tate and Claudia Cardinale) and the film company coupled David Hemmings with Byrds Roger McGuinn and Gene Clark, appointing their manager Jim Dickson as producer. Joined by bassist extraordinaire James E. Bond (no joke) and jazz drummer Ed Thigpen, recording began on 17th April 1967 in Recorder Studios on Sunset Boulevard. Also present was Hemmings’ friend Bill Martin, who worked closely with The Monkees and knew a thing or two about professional popsong-writing. Recordings would continue at Sunset Sound with a number of professional session players and quickly turn into improvisation and, according to some, a fair share of chaos. (…)
© Eddy Bonte 30 Sept. 2017

READ MY REVIEW HERE: http://www.eddybonte.be/just-good-music/good-vibrations/david-hemmings-happens/

 

No comments yet.

Leave a Reply

Powered by WordPress. Designed by WooThemes