Art Rock Show – Lazuli – Être Et Ne Plus Être (Week 6)

Dit keer stel ik u de Zuid-Franse band Lazuli aan u voor. De band werd eind de jaren negentig opgericht en brengt muziek die rock, progressieve rock en wereldmuziek mengt. Om eerlijk te zijn ik ben een fan. En opgelet: om 18.00u begint er eent tweede nieuwe show.

Alex Driessen van Prog Wereld : “Twaalf nieuwe nummers met een totale speelduur van een uur staan op “Être et ne plus être”. Zijn en ophouden te zijn, of To be and cease to be, een beetje in de richting van de fameuze Engelse schrijver William Shakespeare. De Guillaume Shakespeare van de groep heet Dominique ‘Domi’ Leonetti, niet alleen tekstschrijver maar ook componist, zanger, gitarist en bandleider binnen het muzikale collectief uit de regio van Nîmes. En een veelzijdig man ook: recent verschenen er twee boeken van zijn hand, beiden vanzelfsprekend in zijn moedertaal, net zoals alle teksten van Lazuli. Een rijk geïllustreerd boekwerkje van 28 pagina’s zit erbij, met alle teksten en een poëtisch voorwoord van Dominique. Ook de hoes en de foto’s zijn weer van een bijzondere kwaliteit. De kop boven het voorwoord zegt het allemaal: album uit 2026, gegarandeerd AI-vrij, gemaakt door hardwerkende, gevoelige en feilbare mensen. Humor en gevoel. 

We horen de kenmerkende kristalheldere zangstem van Dominique Leonetti versus de pianoklanken van Roman Thorel in titelnummer Être et ne plus être, met teksten waarin ijs, jeugd en breekbaarheid de boventoon voeren. De muziek heeft een licht bekend thema, ik hoor iets van Coldplay terug. Chaque Jour Que Soleil Fait is het nummer waar ik het meest van onder de indruk was toen het ruim een jaar geleden live voor de eerste keer werd gespeeld. Onvoorwaardelijke liefde is het tekstuele thema in dit karakteristieke Lazuli–nummer, met hoofdrollen voor Franse hoorn en Léode. (…)

De muziek is dan misschien wat minder avontuurlijk dan in het verleden, maar heeft tegelijkertijd gewonnen aan melodie, diepte en emotie. Het is wat toegankelijker en ‘aaibaarder’ geworden. Misschien is het veelvuldig toeren met Marillion daar wel een katalysator voor: de Britten weten als geen ander hoe je verschillende stemmingen en poëtische/maatschappijkritische teksten moet vangen in een melodieus geheel. Hier en daar hoor ik de echo’s ervan terug in de muziek van Lazuli (L’Eau Qui Dort). Met “Être et ne plus être” heeft Lazuli wederom een sterk album afgeleverd, een min of meer logische voortzetting van de trend die met “Nos Ames Saoules” in 2016 al is ingezet. Ik kan er niet genoeg van krijgen. ”

Naast Lazuli (Être Et Ne Plus Être), Nemo (Le Ver Dans Le Fruit), Pallas (The Dreams of Men), IQ (Frequency), Magenta (Seven) & Gazpacho (A Night at Loreley).

• Thursday/Donderdag 12.00 – 24.00
• Friday/Vrijdag 12.00 – 24.00
• Saturday/Zaterdag 12.00 – 24.00