Art Rock Show – Spock’s Beard – The Archaeoptimist (Week 3)

Spock’s Beard is een Amerikaanse progressieve rockband uit Los Angeles, opgericht in 1992 door de broers Neal (leadzang, keyboards, gitaar) en Alan Morse (gitaren), John Ballard (bas) en Nick D’Virgilio (drums). Ballard werd vóór de release van hun debuutalbum, The Light (1995), vervangen door Dave Meros, en Ryo Okumoto (keyboards) voegde zich kort daarna bij de band. Ze staan bekend om hun sterke samenspel, virtuoze solo’s (vooral van toetsenist Ryo Okumoto) en het talent van zanger en drummer Ted Leonard, en maken een krachtige comeback met het album The Archaeoptimist.

Metalfan.nl review: “Qua nieuw materiaal hebben de fans van het gezelschap echter geduld nodig gehad. Nooit eerder in de geschiedenis van De Baard zat er zo’n lange tijdsspanne tussen twee albums. Zeven jaar na de release van het verdienstelijke, maar ietwat wisselvallige Noise Floor (2018) ligt echter eindelijk The Archaeoptimist in de schappen. Het is de veertiende langspeler van Spock’s Beard. De liefhebbers van het eerste uur zullen ongetwijfeld goedkeurend hebben gekeken naar de tracklist en songlengtes. Met een relatief beperkt aantal nummers, waarvan de langste ruim twintig minuten klokt en twee richting de tienminutengrens kruipen, mag het duidelijk zijn dat de band het meer songgeoriënteerde materiaal van de laatste albums weer wat los heeft gelaten ten faveure van een meer klassiek-progressieve aanpak. (…)

De tweede helft van de plaat bestaat uit drie langere composities. En hoewel ook St. Jerome In The Wilderness menig progliefhebber zal weten te begeesteren dankzij het vlammende duet tussen Okumoto op het hammondorgel en Alan Morse op gitaar, vormt het ruim twintig minuten durende titelnummer het pièce de résistance van dit album. Dit is een klassiek progrock-epos pur sang. De hele band speelt met een elan dat ik al lang niet meer van de mannen heb gehoord. De afwisseling is bovendien indrukwekkend. De track is nu eens dreigend en bombastisch, dan weer fris en lichtvoetig. Ted Leonard zingt bovendien met bijzonder veel bezieling.

The Archaeoptimist is in veel opzichten een verrassend album. Spock’s Beard is natuurlijk nooit echt door de mand gevallen, maar dat de band zó swingend, spetterend en vol instrumentaal vuurwerk voor de dag zou komen, had ik eerlijk gezegd niet meer verwacht. Met dit album bewijst de groep niet alleen onverminderd relevant te zijn, maar zet Okumoto zich ook als componist stevig op de kaart.”

Naast Spock’s Beard (The Archaeoptimist), Beardfish (Songs For Beating Hearts), Mystery (Lies and Butterflies), Subsignal (The Beacons of Somewhere Sometime) & Transatlantic (The Whirlwind).

• Thursday/Donderdag 12.00 – 24.00
• Friday/Vrijdag 12.00 – 24.00
• Saturday/Zaterdag 12.00 – 24.00