Art Rock Show – The Wake (Week 47)

De eigenzinnigheid van het Canadese band Voivod laat zich moeilijk omschrijven. Ze timmeren inmiddels al ruim 35 jaar succesvol aan de weg. The Wake heet hun onlangs verschenen veertiende studioalbum.

Bespreking op Fok.nl: ”

Je zou kunnen zeggen dat Voivod de laatste jaren in een nieuwe opleving zit. Het begon met het ijzersterke album Target Earth (2013), en dat werd voorgezet met de EP Post Society (2016). Nu ligt er zelfs een dubbel-LP klaar. Weliswaar is die op 1 cd geperst, maar aan creativiteit is er dus geen gebrek. Hoe progressief wil je het hebben? De heren hebben zich bij het maken van The Wake toegelegd op uitgesponnen songs met veel complexiteit.

Het hoogtepunt van progressiviteit is toch wel de afsluiter ‘Sonic Mycelium’. Dit epos van 12 minuten vat in wezen het hele album samen.… Read more...

Art Rock Show – Gleb Kolyadin (Week 46)

De naam Gleb Kolyadin zal bij de veel luisteraars geen belletje doen rinkelen. Onterecht want Gleb Kolyadin is de uiterst begaafde pianist van de Russische band ‘Iamthemorning’. Kscope brengt het solodebuut van de pianist uit, dat naast een opmerkelijke line-up ook nog eens erg mooie progressieve composities bevat.

Eric de Boer van, Hifi.nl: “Voor het debuut, dat de naam van de pianist zelf draagt, is de progressieve rock line-up er een waar de progliefhebber zijn spreekwoordelijke vingers al bij voorbaat bij af kan likken. Voor de ritmesectie koos Gleb Kolyadin voor niemand minder dan drummer Gavin Harrison (King Crimson/ Porcupine Tree) en bassist Nick Beggs (Steven Wilson). Theo Travis (Robert Fripp/ Porcupine Tree/ Steven Wilson) verzorgde het fluit- en de saxofoonspel en waar nodig zijn op het album de stemmen van Nick Moss (Antimatter) en Steve Hogarths (Marillion) te horen.… Read more...

Art Rock Show – Living The Dream (Week 45)

Het is bijna niet voor te stellen, maar Uriah Heep blaast volgend jaar vijftig kaarsjes uit… Het nieuwe album ‘Living The Dream’ is exemplaar nummer 25! De hoogtijdagen van de band liggen in de jaren zeventig, maar de Engelsen zijn het laatste decennium aan een opvallende opmars bezig.

Metalfan.nl review: “Op Living The Dream manoeuvreren de Britten zich weer langs de grenzen van hardrock, progressieve rock en AOR. Grazed By Heaven, Take Away My Soul en Goodbye To Innocence zijn lekkere uptempo rocknummers zoals we die kennen van Uriah Heep. Rocks In The Road is één van de hoogtepunten van deze plaat. Het nummer heeft een boeiende opbouw met een instrumentale passage halverwege, waarin Box met zijn gitaar en Lanzon met zijn orgel een muzikaal duel aangaan.… Read more...

Art Rock Show – The Persistence (Week 44)

Kingcrow is een Italiaanse band die al tweeëntwintig jaar meegaat. De band heeft duidelijk een eigen sound en met dit album komen ze nu wel dichter bij de progressieve rock. Ruard Veltmaat van Prog Wereld: “The Persistence is het eerste album na de trilogie van “Phlegethon”, “In Crescendo” en “Eidos”`en gaat daarmee ook zijn eigen weg. De band heeft over het hele album meer afstand genomen van de hardere sound die men in het verleden hanteerde, of heeft in elk geval wat meer afstand genomen van de herkenbare metal invloeden. Je kan zeggen dat de band met dit album meer het genre progressieve rock binnen treedt. Zo zijn er minder stevige gitaarriffs op de cd te vinden die plaats maken voor meer verfijnde technieken en solo’s van het instrument. … Read more...

Art Rock Show – Bran Coucou (Week 43)

Wat is leuker dan één powertrio? Twee powertrio’s natuurlijk! De Franse bands Ni en PoiL hebben waarschijnlijk hetzelfde gedacht hebben en dus ontstond PinioL, waar overigens als zevende lid een toetsenist aan toegevoegd is. Beide bands zijn niet erg gekend, dus moeten we afgaan op hun eerste gezamenlijke plaat: ‘Bran Coucou’. En dit is een erg mooie plaat geworden…

Wouter Brunner van Prog Wereld: “Had ik het over energie? “Bran Coucou” bevat genoeg om een middelgrote stad een stad een week  van stroom te voorzien. Hmm, dubbele powertrio’s als duurzame bron van energie, ik denk dat ik het idee maar eens ga patenteren… Afijn, Opener Pilon Bran Coucou schiet uit de startblokken en racet vervolgens veertien minuten door. En daarna doet Pogne hetzelfde, en daarna Mimolle.… Read more...

Art Rock Show – Great Escape (Week 42)

De Britse band Crippled Back Phoenix rondom multi-instrumentalist Justin Greaves maakt sfeervolle rock met een snuifje metal die buiten de geijkte paden treedt. The Great Escape is namelijk niet enkel een van de beste albums van Crippled Black Phoenix, het is zelfs een van de betere post-rockplaten van dit decennium.

Luke Peerdeman van Prog Wereld: “Vergeleken met het vorige album, ‘Bronze’, klinkt de band hier een stuk duisterder. De muziek blijft langer in het ongewisse en de uitbarstingen zijn spaarzamer. Deze lome opbouwen doen daardoor denken aan Do Make Say Think. De spanning wordt verder vastgehouden door de ijzersterke melodieën, die aanvoelen als eindeloze autoritten door uitgestorven vlaktes. Het klankenpalet heeft wat weg van Anethema, aangezien de muziek eveneens zweeft tussen opgewektheid en loodzware grimmigheid.… Read more...